Εκτύπωση

 ΛΟΓΟΣ ΕΠΙ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙ ΕΝΟΣ ΕΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣ ΚΥΡΙΟΝ ΕΚΔΗΜΙΑΣ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΥΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

 

Το Σεβ. Μητροπολίτου Σερρών κα Νιγρίτης κ. Θεολόγου

 

ΚΕΘΕΔΡΙΚΌΣ ΝΑΟΣ ΑΘΗΝΩΝ 1.2.2009

 

«Ανέσουσι τν σύνεσιν ατο πολλοί, ως το αἰῶνος οκ ξαλειφθήσεται· οκ ποστήσεται τ μνημόσυνον ατο, κα τ νο­μα ατο ζήσεται ες γενες γενεν. Τν σοφίαν ατο διήγησονται θνη, κα τν παινον ατο ξαγγελε κκλησίαν» (Σοφ. Σειράχ λθ',9-10).

Μακαριώτατε ρχιεπίσκοπε θηνν κα πάσης λλάδος, σεπτέ Προκαθήμενε τς καθ’ λλάδα γιωτάτης κκλησίας, κ.κ. ερώνυμε,

Σεβασμιοπόθητος χορεία τν γίων ρχιερέων,

Τίμιον πρεσβυτέριον, Χριστο Διάκονοι,

ντιμοτατοι κπροσωποι τν πολιτικν, στρατιωτικν, δικα­στικων ρχων κα ξουσιν,

λλογιμωτατοι κύριοι Καθηγηταί,

Λα το Κυρίου ελογημένε,

Χρέος ερόν, νάγκη πνευματική, κίνησις καρδιακή, καθκον υικόν, τάξις κκλησιαστική, μας συνεκεντρωσε λους σήμερον, ν κκλησί πληθουση, προεξαρχοντος το Μακαριώτατου ρχιεπι­σκοπου θηνν κα πάσης λλάδος κ. Τερωνυμου, κα συλλει- τουργουντων κα συνευχομενων Ατ γίων ρχιερέων της' γιωτατης μν κκλησίας, να, ν τ θεί ερουργί τς κοσμοσωτηρι­ου κα ναίμακτου θυσίας, «ν ν στόματι κα μία καρδία» ναπέμψωμεν εχς κετηρίους πρς τν χοντα ξουσίαν ζώς κα Θανα­του ναστάντα Κύριον ησον, πρ ναπαύσεως τς ψυχς το οιδίμου κα ληστου μνήμης μεγάλου ρχιεπισκόπου θηνν κα πάσης λλάδος κύρου Χριστοδουλου. Προσευχόμενοι δ μετ βαθείας συγκινησεως κα ελαβείας πρς τν γιον Θεόν, νωτιζομεθα σήμερον κα τς σχυρας φωνς το πιστο λαο το Θεο, ποος δέεται μαζ μας δι τν π δεκαετίαν στοργικν Πατέρα κα νυστακτον Ποιμεναρχην το, τόν του φιλοχρίστου θνους μν θερμοτατον περασπιστήν, τν τς κκλησίας νθεον θεράποντα, τν τς νότητος κα τς καταλλαγς πρωτεργατην, τν τς νεότητος γαθν φίλον, τόν του γήρατος στερρον στηριγμον, τν τς πτω­χειας δαψιλ πλουτιστην, τν τς θλίψεως γλυκν παραμυθητην, τν ψηλν μπνευστην κα μυσταγωγον ποστολικν ραματισμν κα δράσεων.

Πρς ταύτην, λοιπόν, τν γιολεκτον συνεκλετην, κλήρου τε κα λαο, ξαγγέλλεται, σήμερον κ τν μυχιαιτατων τς καρδίας μας φίλτρων τς κκλησίας δίκαιος παινος δι τν ρχιεπίσκοπον Χριστοδουλον, ποος συνειδητοποιησε τ περασμα το π τν παροσαν ζων ς κλσιν ες διακο­νιαν το λαο το Θεο, τν ποίαν κα δέχθη ν πακο, διανυων μ γκαρτερησιν κα πόλυτον φοσιωσιν ες τ θε­λημα το καλέσαντος Ατν Θεο, τν νηφορικον κα σταυροαναστασιμον δο­λιχον τς ζως το, κούων ς μεγαλοφωνοτατος τν Προφητν σαιας μυστικως «τς φωνς το Κυρίου λέγοντος· τιν ποστείλω κα τς πορεύσεται πρς τν λαν τοτον;» ς λλος θεοπτης Μωυσς «κα νν δερο ποστείλω σ πρς Φαραώ, βασιλέα Αγύπτου, κα ξάξεις τν λαόν μου, τος υος σραηλ κ γς Αγύπτου».

πτωχς σήμερον λόγος μας, λόγος πακος πρς τν Πρτον τς καθ’ λλάδα κκλησίας Μακαριώτατον ρχιεπίσκοπον κ. ερώνυμον, λλ κα λόγος σοβίου εγνωμοσύνης, σεβασμου, υικης γάπης κα τιμς πρς τν οιδι­μον πνευματικν πατέρα μας ρχιεπι­σκοπον Χριστοδουλον, θ πιχειρήσει να διαζωγραφισει τν πολυεδρικην φυ­σιογνωμιαν νς μεγάλου κκλησιαστι­κου Ποιμένος, ποος ασθανθηκε π τς πρώτης κομη νεότητας το τν φιερωσιν το ες τν ρασμιωτατον Κυ­ριον ς προσδιδοσαν πληρότητα ες τν ζων το, βαθύτερον νόημα, ορα­νιον χαρν κα καταξιωσιν ες λοκλη­ρον τν παρξιν το.

περικλες πρωθιεραρχης Χριστο­δουλος, νωτιζομενος εφυς τν να­γκων τς σύγχρονου πραγματικοτητος, δημιούργησε μ τν πληθωρικν το προσωπικοτητα προυποθεσεις δημιουρ­γικης συναντήσεως κα γόνιμου διαλο­γου τς κκλησίας μας μ τν συγχρο­νον κόσμον. Ες τ λίγα σχετικς χρο­νια τς ρχιεπισκοπικης το διακονίας ες τν γιωτατην κκλησίαν τς λλάδος, ν μεσ πολλν πειρασμν, θλίψεων, πολέμων φανερν κα φανν, ναποφευκτων προσωπικν στοχιων κα περβολν, πρωτοστατησε ες τν δημιουργίαν, ν πνεύματι πάντοτε εροσυνοδικης συνεργασιας κα συνθεσεως, νς πολυσημαντου, πολυσυνθετου κα πολυπρισματικου κκλησιαστικο ργου, μ τν χαρισματικην, πολυεδρι­κην κα πολύπλευρον προσωπικοτητα το, ες τν ποίαν, θεία δωρεά, συνε- νουντο θαυμαστως ες μίαν ργανικν λότητα, ντυπωσιακα κα σπάνια μφυ­τα τάλαντα κα πίκτητα χαρακτηριστι­κα ς βαθεα κα αθεντικ εσέβεια, λιπαρ μόρφωσις, θεολογική τε κα θύραθεν, μυσταγωγικ νορασις, διορατικη διείσδυσις ες τν οσίαν τν προβλημάτων, διαλεκτικ εστροφία κα διαλογικ δεξιοτεχνια, διοικητικ κα ργανωτικη δεινότης, παραμιλλος εαισθησια ες τν συλληψιν τν κραδασμων, τν παλμν κα τν προ­κλησεων τν συγχρόνων κοινωνιν, λλ κυρίως κα πρωτιστως μία πλατεα κα νεξικάκη καρδία, γεματη καλοσυ­νη, κατανοηση, συγχωρητικοτητα κα μακροθυ μία πρς πάντας.

κάματος πνευματικς κα κκλη­σιαστικος φρυκτωρος ρχιεπίσκοπος Χριστοδουλος, γρηγόρων κα νήφων ν παντί, διυφαινε ν φοβψ Θεο τν λην ναστροφν κα πολιτείαν το δι τς βαθείας πίστεως το κα τς καθαρς κα διαυγος θεοσεβείας το ς τν διδάχθη κ τν πνευματικν το πατέρων.

συμβιβαστος πνευματικς γωνι­στης ρχιεπίσκοπος Χριστοδουλος θεώρει ς περτατο θικν χρέος το τν διαπραγματευτον σεβασμον πρς μίαν στορικν λήθειαν, ποία συνεκινει λόκληρον τν παρξιν το, τι δηλαδ ντς τς ρθοδόξου κκλησίας ζωογονηθησαν α πηγα τν μπνεύσεων τς γιοτοκου κα ρωοοτοκου Πατρίδος μας, σφυρηλατηθησαν α προγονικαι πνευματικα ξίαι, κραταιωθησαν δι πολλν δοκιμασιν κα θλίψεων α ψυχα τν πατέρων μας, κα νισχυθησαν ο ερο θεμελιώδεις θεσμο κα κοινω­νικη ετονια το λαο μας. πίστευε δι τοτο ς πιτακτικν νάγκη κα ς προυποθεσιν θνικς κα πνευματικς πιβιωσεως τν διατήρησιν τς διοσυ­στασιας κα διοπροσωπειας το πνευμα­τικοι κυττάρου τς Πατρίδος μας, πως ατο διεπλασθη κα ζωογονηθη π μα­κρους αἰῶνας π τς γίας ρθοδοξιας μας.

ηξικελευθος ραματιστς ρχιε­πισκοπος Χριστοδουλος συντηρητικως καινότομος, δραος ες τν παρασάλευτον διδασκαλίαν τς κκλησίας, κρινε πάντοτε κα τ πάντα ν ρθο- δοξφ πνεύματι, πιστεύων κα διδάσκων τι για ρθοδοξια εναι ζωή, τ φς κα λπίδα το κόσμου, πεκρικλειουσα ζωτικοτητα στειρευτον, προσφέρουσα ψηλς νοητικς νατάσεις, α ποαι μως προυποθετουν λεύθερον πτερυγισμον το πνεύματος κα πηγαον προσανατολισμν το θρησκευτικο συναισθήματος. Ες τν ντιποδα θεωρη μακαριστς ρχιεπίσκοπος τι ερίσκετο στερος κα διέξοδος φανατισμός, ποος μπνεει τν μισαλλοδοξιαν, κατα­ψυχει τν στοχασμν κα ποτελε μωρία, μ δυναμένη να κατανοήση δημιουργικς τν ερύτητα τς Εαγγελικης ληθείας.

ερηματικος πνευματικς ργάτης ρχιεπίσκοπος Χριστοδουλος ντελήφθη τν πορείαν τς ζως το ς να κάματον τρόπον ζώς, να σκληρν κα μέχρις αματος προσωπικν γνα κατ τς πολυειδους μαρτίας, μίαν συνετν κα εαλιστικν ναζήτησιν λύσεων ες τ προβλήματα τ ποα νεφύοντο συνεχς, μίαν διάκοπον σύγκρουσιν μ νομολογητα συμφέροντα, δουλείας κα παλαις πικρίας, ς μυναν κα πίθεσιν κατ τν χυρωμάτων τς θείας κα το ετελισμου τς ξίας το νθρώπινου προσώπου, ς πάλην πνευματικν μ τν βριν κα τ ·ψεδος. Μέσα δ ες ατν τν τμοσφαιραν τν συνεχν γώνων κα τς γωνίας γνώριζε να σταται ρθός, σχυρός, δίκαιος, μεγάθυμος, νη­φαλιος, προσηνής, φιλικός, επροσηγο­ρος, διαλεκτικς κα νεκτικός.

φθαστος κκλησιαστικς ητο­ρας ρχιεπίσκοπος Χριστοδουλος διηκονησε τν θεον λόγον μ πολυμέρειαν, ξυδερκειαν, παρατηρητικοτητα, σωτερικν διάλογον, γιοπατερικην θεμελιωσιν, νθουσιασμόν, νάργειαν, γλαφυρότητα, μεσοτητα, γωνιστικοτητα, λευ­θεριαν, σεβασμον πρς τν νθρωπον, φοσιωσιν ες την’ρθόδοξον Πίστιν, γάπην πρς τν Πατρίδα.

πρωτοπόρος κοινωνικς ργάτης ρχιεπίσκοπος Χριστοδουλος, μ πατρικήν νησυχίαν, εθύνην κα λπίδας δι τ μέλλον, ραματισθη, γωνίσθη να καταστήση τν κκλησίαν πρωταγωνι­στικούς κα δημιουργικς παροσαν ες τ προβλήματα κα τ πίκαιρα ζητημα­τα τς νεοελληνικης ζώς, δυνατήν, θαρραλέαν, φωτίζουσαν κα μπνέουσαν τν κόσμον, δημιουργοσα προϋποθέσεις κα δομς νακουφίσεως το νθρωπίνου πόνου, ποφορτιζουσα δι τς θείας χάριτος θανάτους ψυχς κ τν νοχικων συμπλεγμάτων τς μαρτίας, περί- θαλπουσα φιλοστοργως τν ργν το δικούμενου, τν δυναμίαν το σθε­νους, τν πτωχειαν το μπεριστατου, τν γωνίαν το νεργου, τν φόβον το ποδιωγμενου κα το περιθωριοποιου- μενου, τ δάκρυα το ρφανο κα νε­στιου, τν τρομο το καθ’ οονδήποτε τρόπον χειμαζομενου νθρώπου, κα πα­ντα τατα χωρς διακρίσεις κα ποκλει­σμούς.

σεμνς κα δημιουργικς προκαθεσθεις το ερο συνθρόνου τς λλαδικης κκλησίας ρχιεραρχης Χριστο­δουλος νεδείχθη καταμάχητος πρω­τεργατης τς κκλησιαστικς ζώς, μπλεως γνώσεως, βαθυτάτου σεβασμου πρς τ εροσυνοδικον πολίτευμα τς κκλησίας, πείρας, λλ κα πίστεως, χλοερος λειμν μ λλεπαλλήλας ψυ­χρας, α ποαι ρριζωμεναι ες τ βάθη τς σιοριας βλαστανουν κα καρποφο­ρουν, εκρατος νεμος δημιουργίας κα πνος, μ εεργετικς πιδρασεις ες τν κκλησίαν.

φιλοστοργωτατος  Πατρ κα Ποιμν ρχιεπίσκοπος τς εθύνης κα τς νότητος Χριστοδουλος, Χριστοδουλος τν λλήνων, στάθη ες τος ποκαλυπτικος καιρος μας μία σύγχρονος πατερικη φυσιογνωμια, χρυσοστομικου φρονήματος, παράδειγμα κάματου δράσεως, ωβειου πομονς, ποδειγματικς μακροθυμίας κα σχυρας ντοχς. ς συμβιβαστος κκλησιαστικς ταγς κα ελικρινς 'Ελλην, πολεμήθη λυσσωδως λλ κα γαπήθη περιπαθς π τν πιστν κα ελαβ λαόν, ες τάς κος κα τάς καρδίας το ποίου μι- λησε κα μιλε κατ τρόπον μοναδικν κα ξεπεραστον.

«Ἔστι δὲ καἄλλα πολλά, ἅτινα» προσδιοριζουν τὸν πολυεδρικον καἀνεκτιμητον τοῦτον Ἐκκλησιαστικὸν ἀδάμαντα, ὁποῖος ἤδη ἀπἔτους τεθησαύρισται ἐν ταῖς χερσίν τοῦ Δημιουργοῦ Τοῦ, ἀφήσας ὀπίσω αὐτοῦ δυσαναπλήρωτον τὸ κενόν. Καὶ εἶναι ἀναντιρρήτως ἀληθές, Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνυ­με, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐσημειωσατε λίαν εὐστοχως διὰ τὸν ἀείμνηστον ἄμεσον προκάτοχόν σας, λέγων ὅτι «Ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος εἶναι ἀνεπανάληπτος, τὰ δὲ χαρίσματά του, ὅσο καὶ ἐὰν θέλει κανένας, δὲν ἐπαναλαμβάνονται». Διὰ τὸν Ἀρχιεπισκο­πον Χριστόδουλον ἡ ἱστορία ἔκλεισε εὐφήμως τᾶς δέλτους τῆς τὴν πρωιαν τῆς 28ης Ἰανουαρίου τοῦ 2008. Τὸ ὑψιπετὲς πνεῦμα τοῦ κεκαθαρμενον «καὶ τῆς μικρας ἐκείνης ἰλῦος» ἐκ τοῦ ἁγιαστικοῦ πόνου τῆς σκληρας σωματικῆς τοῦ ἀσθένειας, τὴν ὁποίαν μὲ παραδειγματικὴν ἐγκαρτέρησιν καὶ χριστιανικὴν πίστιν ὑπέμεινε, εὑρίσκεται πλέον ἐλεύθερον καὶ ἀναπαυμένον εἰς χεῖρας τοῦ φιλανθρώπου πλαστουργοῦ του, τὸν ὁποῖον πραγματικως ἠγαπησεν ἐξ ὅλης της ψυχῆς του.

Ἠμεῖς δὲ οἱ περιλειπόμενοι, ὁ κλῆρος καὁ λαός, οὑπ’ Αὐτοῦ πολυμερως καὶ πολυτροπως ἀπολαβοντες τᾶς χαριτας καὶ τᾶς πρωθιεραρχικας εὐλογίας, μι­μουμενοι τοῦ κλεινοἐκείνου Ἀρχιεπι­σκοπου τὴν πίστιν, τὴν ὑπομονήν, τὴν ἀγαπην, τοὺς ὡραίους ὁραματισμοὺς καὶ τοὺς εὐγενεῖς ἀγῶνες, καὶ παραμένοντες μἀδιάλειπτον, ἀμετάπτωτον καἰσο­βιον εὐγνωμοσυνην πρὸς τὴν ἱερὰν τοῦ μορφήν, δευτε ἰκετευσωμεν ἐκτενῶς τὸν θεῖον τῆς Ἐκκλησίας Δομητορα, τὸν Κυ­ριον καὶ Σωτῆρα πάντων ἀνθρώπων Ἰησοῦν Χριστόν, ἶνα τὴν μακάριαν ψυχὴν Ἐκείνου μὲν ἀναπαύῃ μετἅγιων καὶ δι­καιων, τὴν δἘκκλησίαν Του, ἐπιχορη­γει δαψιλως διὰ τῆς πάντα νοῦν ὑπερεχουσης εἰρήνης, ἑνότητος καἀγάπης.

Το οιδίμου κα μεγάλου ν ργοις κα λογοις ρχιεπισκόπου θηνν κα πάσης λλάδος Χριστοδούλου, πατρς κα συλλειτουργο μων γενομένου, εη μνήμη αωνία γήρως κα θάνατος. μήν.

 

Thursday the 21st.