Εκτύπωση

Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

                        

Του Σεβ. Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης Θεολόγου

           

            Ο πολυεδρικός αδάμας της Εκκλησίας και της πατρίδος Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος από της πρώτης νεότητός του συ­νει­δη­το­ποίησε το πέρασμά του από την παρούσα ζωή ως προσφορά, ως κάλεσμα στην διακονία του λαού του Θεού, την ο­πο­α και δέχθηκε με υπακοή, δι­α­νοντας με εγκαρτέρηση και απόλυτη αφοσίωση στο θέλημα του Θεού, τον ανηφορικό και σταυροαναστάσιμο δ­λι­χο της ζωής του. Αυτή η διακονία προσέδι­δε πλη­ρ­τη­τα στην ζω­ του, βα­θ­τε­ρο ν­η­μα, ου­ρ­νι­α χαρά και καταξίωση σε ολόκληρη την ύπαρξή του.

            Ο αείμνηστος πρωθιεράρχης Χριστόδουλος, αφουγγραζόμενος τις ανάγκες της σύγχρονης πραγματικότητος, δημιούργησε με την πληθωρική του προσωπικότητα προϋποθέσεις δημιουργικής συναντήσεως και γονίμου διαλόγου της Εκκλησίας μας με τον σύγχρονο κόσμο. Στα χρόνια της Αρχιεπισκοπικής του διακονίας στην Εκκλησία της Ελλάδος και εν μέσω πολλών πειρασμών, θλίψεων, πολέμων φανερών και αφανών, πρωτοστάτησε στην δημιουργία, μέσα σε πνεύμα πάντοτε ιεροσυνοδικής συνεργασίας και συνθέσεως, ενός πολυσημάντου εκκλησιαστικού έρ­γου, με την εξόχως χα­ρι­σμα­τι­κ και πο­λ­πλευ­ρη προ­σω­πι­κ­τη­τ του, στην οπο­α συ­νε­νώνονταν θαυμασίως σε μ­α ορ­γα­νι­κ ο­λ­τη­τα, ε­ντυ­πω­σι­α­κ και σπάνια έ­μφυ­τα τ­λαν­τα και ε­π­κτη­τα γνωρίσματα, όπως η βαθειά και αυθεντική ορθόδοξη πίστη και ευσέβεια, η λιπαρά μόρφωση, θεολογική και θύραθεν, η μυσταγωγική ενόραση, η δι­ο­ρα­τι­κ δι­εσ­δυ­ση στην ου­σ­α των προ­βλη­μ­των, η δι­α­λε­κτι­κ ευ­στρο­φ­α και δι­α­λο­γι­κ δε­ξι­ο­τε­χν­α, η διοικητική και οργανωτική δεινότητα, η απαράμιλλη ευαι­σθη­σ­α στην σλ­λη­ψη των κρα­δα­σμών, των παλ­μών και των προκλ­σε­ων των συγ­χρ­νων κοι­νω­νιών, ο αγνός πατριωτισμός του. Όλα αυτά εκπορεύονταν από μία πλατειά και ανεξίκακη καρδιά, γεμάτη πίστη στόν Θεό, καλοσύνη, κατανόηση, ανθρωπιά, συγχωρητικότητα και μακροθυμία προς όλους.

Ο ακούραστος εκκλησιαστικός εργάτης, Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, θεωρούσε ως υ­πέρ­τα­το η­θι­κό χρέ­ος του, τον αδιαπραγμάτευτο σε­βα­σμό προς μί­α ι­στο­ρι­κή α­λή­θει­α, η οποία συγκλόνιζε ολόκληρη την ύπαρξή του, ότι δηλαδή ε­ντός της Ορ­θο­δό­ξου Εκ­κ­λη­σί­ας ­ζω­ο­γο­νή­θη­σαν οι πη­γές των ε­μπνεύ­σε­ων της αγιοτόκου και ηρωοοτόκου Πα­τρί­δος μας, ­σφυ­ρη­λα­τή­θηκαν οι προ­γο­νι­κές πνευ­μα­τι­κές α­ξί­ες, ­κρα­ται­ώ­θη­καν δι­ά πολ­λών δο­κι­μα­σιών και θλί­ψε­ων οι ψυ­χές των πατέρων μας, και ε­νι­σχύ­θη­καν οι ι­ε­ροί θεμελιώδεις θε­σμοί και η κοι­νω­νι­κή ευ­το­νί­α του λα­ού μας. Πίστευ­ε ως επι­τα­κτι­κή α­νάγ­κη και ως προϋπόθεση εθνικής και πνευματικής επιβιώσεως, την δι­α­τή­ρη­ση της ταυτότητος και ι­δι­ο­προ­σω­πεί­ας του πνευ­μα­τι­κού κυτ­τά­ρου της Πα­τρί­δος μας, ό­πως αυτό δι­α­πλά­σθηκε και ζωογονήθηκε για πολλούς αιώνες α­πό την α­γί­α Ορ­θο­δο­ξί­α μας. Ο αγώνας του, η προσευχή του, η μέριμνά του ήταν για την πονεμένη ρωμιοσύνη.

Ο Αρχιεπίσκοπος Χρι­στό­δου­λος, στά­θηκε στους αποκαλυπτικούς καιρούς μας μία σύγ­χρο­νή πα­τε­ρι­κή φυ­σι­ο­γνω­μί­α, χρυ­σο­στο­μι­κού φρονήματος και προφητικού διαμετρήματος, πα­ρά­δειγ­μα ακαμάτου δρά­σε­ως, ιώβειας υ­πο­μο­νής, υποδειγματικής μακροθυμίας και ισχυρής αν­το­χής. Ως ασυμβίβαστος εκ­κλη­σι­α­στι­κός ταγός και γνήσιος πατριώτης, ­πο­λε­μή­θηκε λυσσωδώς αλλά και α­γα­πή­θηκε περιπαθώς α­πό τον πι­στό και ευλα­βή λα­ό, στα αυτιά και στην καρ­διά του ο­ποί­ου ­μί­λη­σε και μιλάει κατά τρόπο μοναδικό και αξεπέραστο.

Καθώς δε οι ημέρες μας είναι τόσο έντονα φορτισμένες και αναγκεμένες λόγω του εθνικού θέματος της Μακεδονίας, αξίζει με σεβασμό και περίσκεψη να εντρυφήσουμε στους τελευταίους επί γης λόγους του μακαριστού Πρωθιεράρχου, που ελέχθησαν στην Μακεδονία και για την Μακεδονία. Είναι λόγοι πατριωτικής ευθύνης και ευαισθησίας, προφητικού διαμετρήματος και περιεχομένου, διδακτικοί, αφυπνιστικοί, πολλαπλώς ωφέλιμοι. «Η Μακεδονία είναι αυτή που θα σώσει την Ελλάδα. Γιατί κάποια Ελλάδα αποφάσισε να αυτοκτονήσει. Η Μακεδονία κρατάει ψηλά τα λάβαρα. Με την ιστορική μνήμη καθάρια χωρίς σκοπιμότητες, υπολογισμούς, έξωθεν εντολές και υπαγορεύσεις. Γι' αυτό όλοι οι Έλληνες είναι καλό από καιρού εις καιρόν να έρχονται στην Μακεδονία» (Ιούνιος 2007).

            Οι Έλληνες όπου γης δεν ξέχασαν τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Αντιθέτως ως πολύτιμο "μαργαρίτη" τον έχουν φυλάξει στο ακριβό αρτοφόριο της ψυχής τους και "τρέφονται" και ζωογονούνται πνευματικώς από τους λόγους και τις ιερές παρακαταθήκες του. Σήμερα μάλιστα αντιλαμβάνονται, ακόμη και εκείνοι που κάποτε τον πολέμησαν σκληρά, πόσο δίκιο είχε και πόσο μπροστά έβλεπε!  

 

Thursday the 21st.