Αντιφώνησις του Μακαριωτάτου προς τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου κ. Αθανάσιο

Εκτύπωση

Αντιφώνησις του Μακαριωτάτου προς τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου κ. Αθανάσιο

3/5/2007

- Πανοσιολογιώτατε Καθηγούμενε της Ιεράς ταύτης Μονής κ. Αθανάσιε,
- Αγαπητοί Πατέρες,
- Πιστέ και ευλογημένε λαέ του Κυρίου,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

Ευλογημένη όντως τυγχάνει η επίσκεψις αύτη εις την Ιεράν και Ιστορικήν Μονήν Σταυροβουνίου, διότι ομού μετά της τιμίας Συνοδείας της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος ιστάμεθα σήμερον ενώπιον του ιεροτέρου των κειμηλίων της Ιεράς Μονής, του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, ως απλοί προσκυνηταί ενός τόπου προσευχής και ασκήσεως με σκοπόν την πνευματικήν ανέλιξιν και την ανανέωσιν της εν Χριστώ κοινωνίας ημών των Ελλήνων. Ευλογημένη όμως, τυγχάνει η πνευματική επικοινωνία αύτη και διότι πραγματοποιείται μέσα εις την Αναστάσιμον περίοδον, ολίγον χρόνον μετά την θριαμβευτικήν νίκην του Ιησού Χριστού επί του θανάτου και της θεμελιώσεως του ζώντος σώματος Αυτού πραγματουμένου καθημερινώς μέσα εις την Εκκλησίαν. 
Ο μοναχισμός αγαπητοί αδελφοί, υπήρξεν η εκδήλωσις και η φανέρωσις του θυσιαστικού πνεύματος που χαρακτηρίζει την ταυτότητα εκάστου χριστιανού και μέχρι της σήμερον παραμένει ως άλλος “τετρακτινοπύρσευτος πυρσός” εκπέμπων φως και αρετήν δι ὅλον τον κόσμον, αντικατοπτριζομένας εις αυτόν τόσον ως Σταυρική διάστασις, όσον και ως άπειρος αγάπη του Αναστάντος Χριστού δι ἅπαντας τους ανθρώπους. Η έννοια αυτής της αγάπης διακρίνεται εντόνως εις κάθε πιστόν, έχουσα ως φυσικόν αποδέκτην άπαν το ανθρώπινον γένος, ανεξαρτήτως χρώματος, γλώσσης και φύλου, διότι εις το πρόσωπον των δημιουργημάτων του Θεού υποστασιάζεται σύμπασα η Κυριακή διδασκαλία της θυσιαστικής μαρτυρίας και της απροϋποθέτου προσφοράς. Ο μοναχός έχων παραδώσει το προσωπικόν του θέλημα εις τας χείρας του μοναδικού και αληθινού Θεού τοποθετεί εαυτόν εις την θεραπείαν των παραπάνω αξιών, προσβλέπων εις την κατά χάριν ένωσίν του μετά του Θεού εν κοινωνία μετά των άλλων ανθρώπων και βιώνει την απομόνωση ουχί υπαρξιακώς αλλ ὡς μέθοδον απαλλαγής εκ των παθών του. 
Ο μοναχισμός σήμερον παραμένει ο γνήσιος φορεύς της Ορθοδόξου παραδόσεως, παραλλήλως όμως αναδεικνύει την ποικιλίαν του ήθους που διέπει την ασκητικήν οδόν, με γενναιότητα και αυτοπεποίθησιν διακηρύττων το ήθος τούτο προς τους εγγύς και τους μακράν. Η απομόνωσις, αγαπητοί μου, είναι η μέθοδος καταπολεμήσεως των παθών και συμπληρώνεται από την ειλικρινή διάθεσιν μαρτυρίας και προβολής του κοινωνικού ήθους της αγγελικής πολιτείας. Εις την Ιεράν Μονήν Σταυροβουνίου σημαντικαί πατερικαί μορφαί εσφράγισαν τον παρελθόντα ήδη εικοστόν αιώνα, όπως ο Γέρων Γερμανός και ο Γέρων Βαρνάβας Χαραλαμπίδης, οι οποίοι και προέβαλαν ουσιαστικώς την αυθεντικήν πλευράν του Ορθοδόξου μοναχισμού και απετέλεσαν ζωντανούς πόλους έλξεως λόγω της αγιότητος του βίου των και της μυστηριακής αγάπης των προς πάσαν κατεύθυνσιν. Αυτό το βίωμα έχει ανάγκη να γνωρίσει ο σημερινός άνθρωπος, όπου και αν αυτός ευρίσκεται. Η μαρτυρική και αγία νήσος της Κύπρου έχουσα ενταχθεί εις την ευρυτέραν Ευρωπαϊκήν Οικογένειαν, ενισχύει ουσιαστικώς την Ορθόδοξον Μαρτυρίαν και προωθεί το σωτηριώδες μήνυμα του Ευαγγελίου προς κάθε ενδιαφερόμενον. Η πνευματικότης η απορρέουσα από τα Ορθόδοξα εργαστήρια των Κοινοβίων έρχεται να προκαλέση τον κλυδωνιζόμενο από τας βιοτικάς απολαύσεις άνθρωπον, ώστε να θεραπεύση την έλλειψη αυτοεκτιμήσεως και αυτοσεβασμού, αρετάς όλως απαραίτητους δια την ολοκληρωμένην λειτουργίαν της ψυχοσωματικής οντότητος εκάστου εξ ημών. 
Η ψυχική ηρεμία, η γαλήνη της προσευχητικής επικοινωνίας μετά του Τριαδικού Θεού και η απροϋπόθετος αγάπη χαρακτηρίζουν την Ορθόδοξη πνευματικότητα, η οποία καθίσταται εφικτή μόνον ως βιωματική προσέγγισις. Ο κόσμος διψά, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, δια την αληθινήν και γνήσιαν μαρτυρίαν της Ορθοδοξίας. Το σαρωτικό κύμα της παγκοσμιοποιήσεως απαιτεί την αντιστάθμιση της μοναχικής πολιτείας, η οποία εν τω κοινοβιακώ τρόπω ζωής διδάσκει και προσκαλεί άπαντας προς συμμετοχήν και επικοινωνίαν. Η χαώδης σημερινή πραγματικότης προσκρούει εις την πρόταξιν του εμείς που προβάλλεται από τα ορθόδοξα μοναστήρια σε κάθε γωνία αυτού του πλανήτη και ουχί του εγώ, της εγωιστικής δηλαδή διαθέσεως που παρουσιάζεται σήμερον ως πρότυπον. Ο συνεχής λοιπόν αγών όλων ημών και ιδιαιτέρως των μοναχών συνεισφέρει τα μέγιστα εις την αφύπνισιν των πνευματικών αισθητήρων της ανθρωπίνης ψυχής και καλεί τους ανθρώπους σε πλήρη κοινωνία τόσον μεταξύ αυτών, όσον και μετά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Πανοσιολογιώτατε άγιε Καθηγούμενε, 
Άπασαι αι ανωτέρω παράμετροι της αγγελομιμήτου πολιτείας των μοναχών λαμπρύνουν την περί υμάς μοναχικήν αδελφότητα και αισθάνομαι ολοψύχως την ανάγκην να Σας συγχαρώ προς τούτο. Αισθάνομαι ιδιαιτέρα χαράν επίσης δια την τόσον θερμήν υποδοχήν την οποίαν και επιφυλάξατε εις την ελαχιστότητά μου και εις τα μέλη της Συνοδείας της Εκκλησίας της Ελλάδος, διο και επιθυμώ όπως προσφέρω εις την Ιεράν Μονήν Σταυροβουνίου ένα Σταυρόν ευλογίας και εις Υμάς ένα επιστήθιον Σταυρόν ως δείγματα ειλικρινούς αγάπης και εν Χριστώ Αναστάντι κοινωνίας. Ευχηθείτε δια την καθ ἡμᾶς Αποστολικήν Εκκλησίαν της Ελλάδος και επιτρέψατέ μου να Σας διαβεβαιώσω δια την προσωπικήν μου ταπεινήν προσευχήν και ευλογίαν δια την συνέχισιν του πολυευθύνου έργου που επιτελείτε εις την Εκκλησίαν της Κύπρου.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Friday the 21st.